عنوان مقاله: جداسازی و شناسائی قارچ های مولد آنزیم فیتاز به منظور استخراج و استفاده آنزیم در خوراک دام و طیور

نویسندگان: واسجی نرگس*, حسینی سیدعبداله, مژگانی ناهید

آدرس: * موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج-ایران

عنوان نشریه: علوم دامی (پژوهش و سازندگي)

اطلاعات شماره: زمستان 1398, دوره  32, شماره  125 ; از صفحه 185تا صفحه 204.

چکیده: در مطالعه حاضر، قارچ های بومی تولید کننده فیتاز از خاک و دیگر نمونه های محیطی(شامل خاک اطراف ریشه گیاهان تیره لگومینوز، فضولات گاو و بز، بستر مرغ، ورمی کمپوست، خاک معدن فسفر معدنی، آب فاضلاب، گیاهان و میوه های آلوده شده به قارچ و نمونه های قارچی تهیه شده از موسسه رازی(کنترل)، جداسازی وابتدا بر روی محیط سابورو دکستروز آگار به مدت 5 روز در انکوباتور و در دمای 28 درجه سانتی گراد، گرمخانه گذاری شدند. سپس به منظور شناسایی و جداسازی قارچ هایی که توانایی تولید آنزیم فیتاز را داشتند، از محیط کشت غربالگری فیتاز (PSM) استفاده گردید. خصوصیات مورفولوژیکی سویه های قارچی با استفاده از میکروسکوپ نوری بررسی شدند. نمونه هایی که تولید هاله شفاف کرده بودند برای سنجش میزان فعالیت آنزیمی فیتاز بر مبنای آزاد شدن یک نانومول فسفر در مدت یک دقیقه مورد ارزیابی قرار گرفتند. بر اساس میزان تولید آنزیم و مقدار بیومس تولیدی، تعدادی از گونه ها انتخاب شدند. بهترین محیط غربالگری و حداکثر فعالیت آنزیمی در5/5 pH= و در دمای 30 درجه سانتی گراد ثبت گردید. در پایان برای شناسایی کامل سویه های قارچ، روش توالی یابی با دستگاه ژنتیک آنالایزر مورد استفاده قرار گرفت. قارچ های فوزاریم اگزیسپروم با 11/130 واحد آنزیمی و آسپرژیلوس نایجر با 27/125 واحد آنزیمی با بیشترین مقدار تولید فیتاز شناسایی و محدوده روز پنجم تا هفتم برای مرحله استخراج و خالص سازی به عنوان بهترین زمان معرفی شدند. نتایج حاصل از بررسی های مورفولوژیکی کاملا منطبق با نتایج شناسایی مولکولی بودند

کلید واژه: میکرو ارگانیسم، آنزیم فیتاز، قارچ، جداسازی، شناسایی

دانلود متن کامل مقاله

 

 

عنوان مقاله: بررسی آمیخته گری میش های زندی با قوچ رومانوف و مقایسه عملکرد بره های دورگ و خالص زندی تا سن شیرگیری

نویسندگان: مهدی خجسته کی1 ، محمد یگانه پرست 2 ، مجید کلانتر نیستانکی 2

آدرس: 1 استادیار مرکز تحقیقات و اموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قم، 2 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قم

عنوان نشریه: مجله پژوهش در نشخوارکنندگان (دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان)

اطلاعات شماره: دوره 4، شماره 2، تابستان 1395، صفحه 133-144

چکیده: سابقه و هدف
این مطالعه به منظور مقایسه بازده آمیخته گری میش های زندی با نژاد رومانوف و بررسی عملکرد بره های آمیخته آنها تا سن شیرگیری در استان قم انجام شد.
مواد و روش
در مهر ماه 1392 تعداد 297 راس میش زندی که حداقل دو ماه از زایمان آنها گذشته بود انتخاب و با استفاده از سیدر تحت تیمار همزمان سازی فحلی قرار گرفتند. 13 روز بعد از جایگذاری، سیدرها از دستگاه تولید مثلی میش ها خارج شد و همزمان به هر یک از میش ها 500 واحد بین المللی PMSG تزریق شد. میش های تیمار شده به دو گروه 147 و 150 راسی تقسیم شدند. میش های گروه اول با استفاده از اسپرم منجمد قوچ رومانوف و با عمل لاپاروسکوپی تلقیح شدند و میش های گروه دوم با روش طبیعی و با استفاده از قوچ های همان گله به مدت دو دوره فحلی(34 روز) بارور شدند. زایش تمام میشها در دو گروه ثبت گردید و وزن کشی بره ها در بدو تولد و سن شیرگیری انجام و تلفات آنها در این مدت ثبت شد. مقایسه آماری بین گروه های آزمایشی در مورد داده های پارامتریک با استفاده از روش GLM و در مورد داده های ناپارمتریک با استفاده از رویه Mann-Whitney در نرم افزار SPSS(16) انجام شد
یافته ها
بر اساس نتایج بررسی حاضر درصد تلفات قبل از شیرگیری بره های آمیخته رومانوف- زندی 8/3 درصد و در بره های زندی 5/9 درصد بود ولی به لحاظ آماری تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد. میانگین وزن شیرگیری بره های دورگ رومانوف- زندی و بره های زندی به ترتیب 45/26 و 2/21 کیلوگرم و میانگین رشد روزانه قبل از شیرگیری آنها به ترتیب 88/245 و 22/187 گرم و با تفاوت معنی دار بود (01/0>P). میانگین مجموع وزن بره های متولد شده به ازای هر زایش در گروه رومانوف- زندی 78/5 کیلوگرم و در گروه زندی 92/4 کیلوگرم بود (01/0>P). همچنین میانگین مجموع وزن بره از شیرگرفته شده به ازای هر زایش در گروه آمیخته با رومانوف 04/35 کیلوگرم و در گروه خالص زندی 12/27 کیلوگرم به ازای هر راس میش بود (01/0>P).

نتیجه گیری
بر اساس نتایج این مطالعه آمیخته گری میش های زندی با قوچ رومانوف منتج به تولید بره های دورگه ای با قدرت زنده مانی مناسب و سرعت رشد قبل از شیرگیری و وزن شیرگیری بالاتر نسبت به بره های زندی شد. لذا آمیخته گری کنترل شده با رعایت حفظ ذخایر ژنتیکی بومی می تواند به افزایش بازده تولید در واحدهای پرورش گوسفند کمک کند. مشاهدات نشان داد که روش لاپاروسکوپی برای باروری میش های زندی با اسپرم رومانوف بازده مناسبی نداشته و به منظور افزایش بازده آمیخته گری گوسفند زندی با رومانوف شاید بهتر باشد تدابیر لازم برای استفاده مستقیم از قوچ های رومانوف در داخل کشور اندیشیده شود.

کلید واژه: گوسفند، آمیخته گری، بازده رشد

دانلود متن کامل مقاله

عنوان مقاله: اثر افزایش سلول های بدنی بر تغییر مقدار و ترکیب شیر در گاو شیری نژاد هلشتاین

نویسندگان: حسین دقیق کیا، حسن بدرقه، غلامعلی مقدم، صادق علیجانی، ابوذر نجفی

آدرس: دانشگاه تبریز

عنوان نشریه: مجله پژوهش در نشخوارکنندگان (دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان)

اطلاعات شماره: دوره 4، شماره 1، بهار 1395، صفحه 147-171

چکیده: پرورش گاوشیری از نظر تولید شیر و گوشت نقش بسیار مهمی در تغذیه جوامع انسانی و اقتصاد آنها ایفا می کند. کارایی مؤثر این بخش، شرط لازم برای ادامه فعالیت آن است. کیفیت نهایی فرآورده‌های لبنی وابسته به کیفیت ترکیبات اولیه آن است. عمل‌آوری شیر، بستگی به خصوصیات فیزیکی، شیمیایی شیر دریافتی از دامپروری‌ها دارد. بهترین و بیشترین میزان تولید روزانه شیر زمانی خواهد بود که برنامه های کنترل ورم پستان بدرستی انجام شده و بهداشت محیط در سطح مطلوبی باشد. ورم پستان از مهمترین بیماری ها در صنعت گاو شیری است که باعث کاهش کمیت و کیفیت شیر تولیدی و افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی گله می‌شود. ورم پستان می تواند از طریق بهداشت مناسب کنترل شود. علاوه براین، انتخاب ژنتیکی بطور مستقیم و یا غیر مستقیم می تواند برای ممانعت از ورم پستان استفاده شود.
هدف پژوهش حاضر بررسی اثر شکم زایش، سال-فصل زایش، ماه رکورد برداری و روزهای شیردهی روی سطح سلول های بدنی و اثر افزایش آن بر مقدار و ترکیب شیر گاوهای شیری بود. بدین منظور اطلاعات 1250 رأس گاو شیری نژاد هلشتاین بین سال‌های 1389 تا 1391 مورد استفاده قرار گرفت. اطلاعات مشتمل بر شماره ثبت دام، تاریخ ثبت رکورد، تاریخ زایش، شکم زایش، رکورد تعداد سلول‌های بدنی، درصد چربی و پروتئین شیر بود. پس از جمع‌آوری داده‌های مورد نظر، تصحیحات لازم بر روی داده‌ها صورت گرفت. از 13250 داده تولید شیر و رکوردهای تعداد سلول‌های بدنی پس از تصحیح، 10189 رکورد باقی ماند. همچنین داده های چربی و پروتئین هر کدام 7110 رکورد بودند. در این پژوهش داده های خارج از دامنه δµ±3، داده های پرت بحساب آمدند. برای حذف داده‌های پرت و دور افتاده و تعیین حداقل و حداکثر مقادیر قابل قبول برای داده‌ها از نرم افزار SAS نسخه 1/9 (2003) و رویه تک متغیره استفاده گردید. بر اساس نتایج بدست آمده، میانگین شیر تولیدی در طول پژوهش 1/37 کیلوگرم، درصد چربی 77/2 و درصد پروتئین 28/3 محاسبه گردید. درصد چربی نمونه‌های شیر گاوهای با تولید پایین، به‌طور معنی داری بیشتر بود. با افزایش شکم زایش، شیوع بیماری ورم پستان تحت بالینی افزایش یافت.

کلید واژه: گاو شیری، ورم پستان تحت بالینی، سلول بدنی

دانلود متن کامل مقاله

عنوان مقاله: بررسی علل حذف و تابع توزیع زنده مانی در میش های نژاد لری بختیاری

نویسندگان: محمود وطن خواه  1 ، محمد علی طالبی 2

آدرس: 1 مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرکرد، 2 عضو هیئت علمی

عنوان نشریه: مجله پژوهش در نشخوارکنندگان (دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان)

اطلاعات شماره: دوره 2، شماره 2، تابستان 1393، صفحه 145-156

چکیده: در این تحقیق از رکوردهای طول عمر 1802 رأس میش، نتاج حاصل از 217 رأس پدر و 851 رأس مادر، مربوط به گله ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند لری بختیاری (ایستگاه شولی) واقع در شهرکرد که طی سال های 1368 تا 1391 جمع آوری شده بودند، استفاده گردید.داده ها با استفاده از رویه های Freqو Lifetest برنامه آماری SASتجزیه شدند. نتایج نشان داد که میانگین طول عمر تولیدی میش‌ها 37//1774 روز (معادل 86/4 سال) بود. بیماری بالاترین علت حذف میش‌ها (22/51 درصد)، بویژه در شکم‌های زایش 3-1 بود. بعد از بیماری به ترتیب پیری، مشکلات باروری، تولید پایین، کشتار آزمایشی، حادثه فیزیکی، مازاد داشتی و در آخر تیپ نامناسب بیشترین درصد علت حذف میش‌ها را به خود اختصاص دادند. احتمال شرطی تلفات با افزایش سن روندی افزایشی داشت در حالی که میزان زنده مانی تجمعی روند کاهشی نشان داد. نسبت خطر مرگ تا سن 6 سالگی به طور جزئی ولی بعد از آن به شدت افزایش نشان داد. بنابراین به منظور بهبود طول عمر و زنده‌مانی میش‌ها لازم است با بهبود شرایط محیطی و مدیریتی به پیشگیری و درمان بیماری‌ها مبادرت نمود.

کلید واژه: علل حذف، تابع زنده‌مانی، میش‌های لری بختیاری

دانلود متن کامل مقاله

عنوان مقاله: ارزیابی کارایی اقتصادی و فنی گاوداری‌های شیری شهرستان گرگان

نویسندگان: فرشید اشراقی 1 ، فاطمه کاظمی 2

آدرس: 1 عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، 2 دانشجوی دکترای تغذیه دام دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

عنوان نشریه: مجله پژوهش در نشخوارکنندگان (دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان)

اطلاعات شماره: دوره 2، شماره 1 – شماره پیاپی 1، بهار 1393، صفحه 195-212

چکیده: در این تحقیق تلاش شد تا میزان کارایی فنی و اقتصادی واحدهای تولیدی گاو شیری در شهرستان گرگان مورد ارزیابی قرار گیرد. به همین منظور و با استفاده از داده‌های جمع آوری شده از 33 پرسشنامه به طور همزمان از دو رویکرد پارامتری وناپارامتری استفاده شد. نتایج بررسی کلی ویژگی‌های این واحدها نشان داد که واحدهای تولیدی مورد مطالعه از لحاظ مساحت کل و اندازه گله بیشترین تنوع یا عدم همگنی و از لحاظ سن مالک و تولید شیر بیشترین شباهت یا همگنی را دارا بودند. در بخش محاسبه کارایی فنی و اقتصادی، نتایج رویکرد پارامتری بر اساس برآورد تابع تولید کاب-داگلاس نشان داد که میانگین کارایی فنی و اقتصادی واحدهای تولیدی مذکور به ترتیب حدود 75 و 72 درصد می‌باشد. نتایج نشان داد که در صورت بهبود مدیریت فنی و اقتصادی، کارایی‌های فنی و اقتصادی به ترتیب حدود 22 و 24 درصد قابل افزایش است. همچنین، بر اساس نتایج کارایی فنی و اقتصادی در رویکرد ناپارامتری، میانگین کارایی فنی و اقتصادی واحدهای تولیدی مذکور به ترتیب حدود 76 و 55 درصد بوده است. طبق این نتایج، بهبود مدیریت فنی و اقتصادی می‌تواند کارایی‌های فنی و اقتصادی آنها را به ترتیب حدود 24 و 45 درصد افزایش دهد.

کلید واژه: کارایی فنی، کارایی اقتصادی، گاوداری شیری، شهرستان گرگان

دانلود متن کامل مقاله