عنوان مقاله: مدل سازی و بهینه سازی فرآیند آسیاب کردن غلات برای تولید خوراک طیور در آسیاب چکشی با استفاده از روش سطح پاسخ

نویسندگان: زیباهوش زانیار, خدایی جلال*, زارعی سمیرا

آدرس: * گروه مهندسی بیوسیستم، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

عنوان نشریه:ماشين هاي كشاورزي

اطلاعات شماره: نیمسال دوم 1399, دوره  10, شماره  2 (پیاپی 20) ; از صفحه 187تا صفحه 200.

چکیده: از آنجا که خوراک طیور بخش بزرگی از هزینه های صنعت پرورش طیور را به خود اختصاص می دهد، می تواند عامل بسیار مهمی در میزان سود و زیان مرغداری ها باشد. بهینه سازی عملکرد دستگاه آسیاب چکشی برای کاهش اندازه مواد مختلف برای تولید خوراک طیور، می تواند در به کارگیری راه های مناسب و بهینه و در نهایت حصول مواد خوراکی با حداقل هزینه، حداکثر کیفیت و ظرفیت بسیار حائز اهمیت باشد. برای ارزیابی عملکرد دستگاه از نظر میزان درجه ی ریزی خوراک و ظرفیت کاری آسیاب، چهار محصول گندم، ذرت، سویا و جو در سه سطح اندازه سوراخ غربال (2، 2/3 و 4/4 mm)، رطوبت دانه (10، 14و 18 درصد)، نرخ تغذیه (یک سوم، دو سوم و باز بودن کامل دریچه مخزن) و تعداد چکش (12، 18 و 24 عدد) به وسیله آسیاب خرد شد و در هر مورد درجه ی ریزی و ظرفیت کاری به صورت مجزا دسته بندی شد. روش سطح پاسخ با طرح مرکب مرکزی به منظور تعیین نقاط بهینه ی دستگاه در فرآیند آسیاب کردن برای دست یابی به بیشترین میزان خردشدگی محصول و بیشترین ظرفیت کاری آسیاب استفاده شد. نتایج آزمایش ها نشان داد که نقاط بهینه ی mm 2/3 برای قطر سوراخ غربال، رطوبت دانه 10 درصد، نرخ تغذیه g s-1 8/343 و تعداد 18 عدد چکش برای گندم، حداقل درجه ی ریزی (بیشتر خرد شدن) به مقدار mm 42/3 را در بین محصولات داشته است. هم چنین بیشترین ظرفیت کاری آسیاب(g s-1 12/45) برای ذرت در نقاط بهینه ی mm 2 سوراخ غربال، رطوبت 10درصد دانه، نرخ تغذیه g s-1 8/433 و تعداد چکش 24 عدد به دست آمد.

کلید واژه: آسیاب چکشی، آسیاب کردن، بهینه سازی، ظرفیت کاری، درجه ریزی

دانلود کامل متن مقاله

عنوان مقاله: تعيين ميزان آلودگي قارچي خوراک طيور و اجزاء آن در مرغداري هاي گوشتي تربت حيدريه، استان خراسان رضوي، ايران

نویسندگان: صالحان زهرا, عيدي سمانه*, محسن زاده محمد, عزيززاده محمد

آدرس: * گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

عنوان نشریه: مجله تحقيقات دامپزشكي (دانشگاه تهران)

اطلاعات شماره: 1396 , دوره  72, شماره  ; از صفحه 447تا صفحه 456.

چکیده: خوراک آلوده طيور مي تواند منجر به از دست رفتن مواد مغذي و اثرات مضر بروي توليدات طيور و سلامت عمومي گردد. هدف: اين تحقيق آلودگي قارچي موجود در خوراک طيور و اجزاي آن را در مرغداري هاي گوشتي شهرستان تربت حيدريه مورد بررسي قرار داد. روش کار: از سه نوع خوراک مختلف، تعداد 240 نمونه جمع آوري شد. بعد از آماده سازي نمونه ها رقت هاي متوالي تهيه گرديد و مقدار 1/0 ميلي ليتر از هر رقت در محيط کشت سيب زميني دکستروز آگار حاوي کلرامفنيکل کشت داده شد و در دماي 27 درجه سانتيگراد به مدت يک هفته انکوبه شدند. پرگنه هاي هاي قارچي موجود در هر محيط کشت شمارش گرديدند. تشخيص قارچ ها بر مبناي خصوصيات مورفولوژيک ماکروسکوپي و ميکروسکوپي انجام گرفت. آناليز آماري داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام شد. نتايج: از 240 نمونه جمع آوري شده 205 نمونه (14/85%) آلوده به قارچ بودند که بيشترين ميزان آلودگي قارچي در نمونه هاي ذرت (5/32%) و پس از آن در سويا (16/29%) و خوراک کامل(75/23%) مشاهده گرديد. فوزاريوم (3/41%)، پني سيليوم (9/37%)، کلادوسپوريوم (3/21%)، پسيلومايسس (1/17%)، آسپرژيلوس فوميگاتوس (3/13%)، آسپرژيلوس نيجر (9/12%) و مخمرها (9/12%) به ترتيب فراوان ترين قارچ هاي جدا شده از نمونه ها بودند. فراواني قارچ هاي با توان بالقوه توکسين زايي نسبت به قارچ هاي غير توکسين زا اختلاف معني داري داشت( P<0/001). ميانگين شمارش کلي قارچ ها 105 × 9/2 واحد تشکيل دهنده کلوني/گرم بود. نتيجه گيري نهايي: يافته هاي اين پژوهش، شيوع بالاي آلودگي قارچي و همينطور فراواني زياد قارچ هاي توکسين زا را در خوراک طيور نشان داد. بنابراين مواد خام خوراک عامل مهمي براي ورود آلودگي قارچي بوده و رشد قارچ ها باعث کاهش ارزش غذايي خوراک مصرفي مي شوند لذا برنامه ربزي جهت کنترل و حذف آنها از جيره توصيه مي گردد.

کلید واژه: آلودگی قارچی، خوراک طیور، پنی سیلیوم، فوزاریوم، آسپرژیلوس

دانلود متن کامل مقاله

عنوان مقاله: بررسي عوامل موثر بر ضايعات خوراك در صنعت طيور گوشتي كشور و راهكارهاي كاهش آن

نویسندگان: شاه ولي منصور*, معيني زاده هوشنگ

آدرس: * بخش ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز

عنوان نشریه: اقتصاد كشاورزي (اقتصاد و كشاورزي)

اطلاعات شماره: تابستان 1387 , دوره  21, شماره  2 (پي آيند 79) در امور دام و آبزيان; از صفحه 115تا صفحه 127.

چکیده: پرورش طيور به منظور توليد منبع غذايي پروتئين دار با قيمت مناسب، به يک صنعت سودآور تبديل گرديده است. ولي بررسي ها نشان مي دهند که بيشترين ضايعات در اين صنعت، ضايعات خوراکي است که در يک ضريب تبديل نامطلوب ظاهر مي گردد. در پژوهش حاضر عوامل فني، فناوري و مديريتي موثر بر اين ضايعات بررسي شده اند. براي اين منظور از روش پژوهش پيمايشي استفاده شد و با روش نمونه گيري سيستماتيک پنج استان اول کشور که بيش از %53 ظرفيت توليدي را دارا بودند انتخاب شدند. وسيله پژوهش (پرسشنامه) بر اساس بررسي پيشينه نگاشته تهيه شد و روايي و پايايي آن تامين گرديد. با توجه به پراکندگي واحدها در سطح کشور و محدوديت همکاري مديران آنها، تعداد 200 مرغداري گوشتي به روش تصادفي مورد مطالعه قرارگرفتند. نتايج تحقيق نشان داد که بيشترين ضريب تبديل خوراك در استان خراسان (6.21)، کمترين در استان مازندران (2.49) و ميانگين کل کشور 3.80 است. از ميان عوامل سه گانه مورد مطالعه، عوامل فني شامل ظرفيت بالاي مرغداري، نداشتن مجوز رسمي فعاليت، استفاده نکردن از خوراك حبه و حبه خرد شده؛ عوامل فناوري شامل تهيه خوراك از يک منبع، به ويژه از منابع غيررسمي، استفاده ناصحيح از حوضچه ضدعفوني ورودي و رطوبت سنج در سالن ها، استفاده کردن از پنجره در سيستم ترکيبي تهويه سالن ها، استفاده ناصحيح از فناوري هاي ضدعفوني سالن ها؛ و بالاخره، عوامل مديريتي شامل فاصله زماني طولاني بين دو نوبت جوجه ريزي (که منجر به دفعات کمتر جوجه ريزي در سال مي شود)، افزايش تعداد جوجه در يک دوره پرورش، ارسال زودتر از موعد مرغ توليدي به کشتارگاه و بي اطلاعي مديران از استاندارد ضايعات خوراك، زياده روي در خوراك دادن و نحوه ناصحيح توزيع خوراك در سالن، بر بالا بودن ضريب تبديل خوراك تاثير داشته اند. راهکارهاي پيشنهادي براي کاستن ضايعات خوراك در مقاله ارائه شده اند

کلید واژه: ضریب تبدیل خوراک، ضایعات خوراکی، واحدهای طیور گوشتی

دانلود متن کامل مقاله