این پژوهش به‌منظور بررسی اثر افزودن ساکارز به جیره با و بدون نمک کلسیمی اسیدهای چرب روغن ماهی بر عملکرد، قابلیت هضم و تخمیر شکمبه‌ای در گوساله‌های نر هلشتاین انجام شد. تعداد 36 رأس گوساله نر هلشتاین با سن هفت ماه و میانگین وزنی 269±57 کیلوگرم در قالب طرح کاملا تصادفی با آرایش فاکتوریل 2*2 به‌مدت 128 روز و با جیره‌های آزمایشی شامل 1- شاهد، 2- جیره حاوی 2/5 درصد نمک کلسیمی روغن ماهی، 3- جیره حاوی پنج درصد ساکارز و 4- جیره حاوی پنج درصد ساکارز و 2/5 درصد کلسیمی روغن ماهی تغذیه شدند. افزایش وزن روزانه با افزودن ساکارز به جیره افزایش یافت (0/05>P). استفاده از نمک کلسیمی روغن ماهی در جیره، ماده خشک مصرفی را کاهش داد، درحالیکه در جیره حاوی ساکارز، افزودن روغن ماهی مصرف خوراک را افزایش داد ‌‌(0/05>P).قابلیت هضم ماده آلی در جیره‌های حاوی نمک کلسیمی روغن ماهی تمایل به افزایش داشت ‌‌(0/05>P). جیرههای حاوی حاوی ساکارز، pH شکمبه را افزایش داد (0/05>P). تغذیه گوسالهها با جیره حاوی نمک کلسیمی روغن ماهی، غلظت تریگلیسرید و کلسترول پالسما را افزایش داد (0/05>P). براساس نتایج حاصل، افزودن ساکارز به جیره های حاوی نمک کلسیمی روغن ماهی، می‌تواند با تحریک مصرف خوراک، افزایش وزن روزانه گوساله‌های پرواری را بهبود بخشد.