فراوردههای طيور و عسل از جمله مواد غذايی است كه در سبد غذايی ايرانيان مورد توجه ويژه قرار دارد. اين در حالی است كه با توجه به كيفيت گوشت مرغ، مناسب بودن قيمت، توصيههای بهداشتی و محدوديتهایی كه برای توليد و مصرف گوشت قرمز وجود دارد، تقاضا برای توليد و مصرف گوشت مرغ رو به افزايش است . در حال حاضر 68 درصد توليد جهانی تخم مرغ و 74 درصد توليد گوشت طيور دنيا در سيستم های صنعتی صورت میگيرد. در ايران نيز صنعت طيور در طی نيم قرنی كه از شكل گيری آن میگذرد، شاهد تحولات بزرگی بوده است.
عوامل بيماریزا همواره به عنوان مهم ترين عامل تهديدكننده در جمعيت طيور، شناخته میشوند. نگاهی به گذشته، رخداد فاجعه بار بيمارهای شناخته شده و ناشناخته را در نابودی اين صنعت و به دنبال آن از دست رفتن معيشت مردم، بيكاری، فقر و نوميدی به خاطر میآورد. نيوكاسل، برونشيت، گامبورو، آنفلوانزای پرندگان و … از جمله اين بيماریها هستند. براي مثال، در سال 1393 شيوع تحت تيپ جديد 8N5H آنفلوانزای فوق حاد،
ابتدا در كشورهای آسيای جنوب شرق و سپس در 6 كشور اروپايی سبب بروز نگرانی شديد توليدكنندگان طيور از بروز تلفات و خسارتهای جبران ناپذير شد. حفظ و حراست از اين سرمايه ملی در راستای تأمين امنيت غذايی جامعه مستلزم تلاش، همدلی و همكاری همه سازمانهايی است كه در اين زمينه فعال میباشند.
مکمل های چربی